.｡✿*ﾟ’ﾟ✿｡.:*(¯`•._.•° SugarRush °•._.•´¯)*:.｡✿*ﾟ’ﾟ･✿｡.

เหนื่อยใจ

หมดแรง..จะรักใคร

รักไป..ก้องั้น

รักทำไม..ในเมื่อ "ผู้ชาย"

ไม่ได้มีไว้..ให้รัก

ก้อเพราะรักทีไร.. ก้อเปนต้อง

พบกับ..บทส่งท้าย

ที่น่าเส้า..ทุกที

มานเหนื่อย..มานเจ็บ..มานปวด

มานรวด..มานร้าวใจ

มาน..ทรมาน

ยามใดที่รัก..มาถึงตอนจบ

ทุกครั้ง

ก้อ..ทำใจไว้แล้ว

ว่าจะ..ไม่คิดไรให้มากมาย

สบาย..สบาย

แต่..พอเอาเข้าจิง

ก้อ..นะ

ทำไม่ได้อ่ะ..ไม่ได้จิงๆ

ก้อเลย

ถอย..ดีกว่า

ไม่อยาก..เจ็บปวด

ไม่อยาก..เสียใจหรือทรมาน

กะเรื่อง..เดิมๆ

ร้องไห้..

เสียน้ำตา..เสียใจ..เสียสติ

เสียศูนย์

บางที..ยืนยังไม่อยู่เลย

เดิน..ก้อเหมือน

ไม่มีแรง

เมื่อไร..เราจะได้พบ

กับรักแท้

สักทีนะ ใครๆ เค้าก้อมีคู่

มีรักแท้ของเค้า

แต่ไมน๊า

เราถึงยังไม่เจอ

ยังอยู่อย่างนี้เนี่ย เกิดมาก้อนาน

แล้วนะนี่

นานจนใกล้จาตายละ

ใครจะรุ

เผื่อเดินๆ หมดแรง

เปนลมตาย

หรือโดนรถไฟฟ้าทับตาย

เพราะดันเปนลม

ล้มลงไปในรางรถไฟฟ้าซะงั้น

ก้อทำไงได้

ไม่มีคนดูแล ตัวคนเดว

แฟนไม่มี

กิ๊กไม่สน ไม่ชอบ

แต่

จะว่าไปตราบใดที่เรายอมรับ

กับธรรมชาติ

ของผู้ชายไม่ได้ ตราบนั้น

เราก้อไม่สามารถ

มีใครได้ แม้ให้เปนรักแท้ของเราก้อตาม

เลยคิดว่า

สงสัยเราคงต้องอยู่คนเดว

อย่างนี้แหละ

ก้อคง

ไม่มีใครเกิดมา..เพื่อเรา

หรืออาจเพราะว่า

เราเองที่..ไม่ได้เกิดมา..

เพื่อใคร

วันนี้ว่างงงงงงงงงงง   อิอิ

ช่วงนี้รู้สึกสบายใจ สุขใจบอกไม่ถูก

ก้อมะรุเหมือนกาน

อารมณ์มันขึ้นๆ ลงๆ น่ะ 555

จาก blog ที่แล้ว

บางคนอาจงง กะ สุชาดา

ว่าหล่อนเปนอะไรไปอีกล่ะเนี่ย

อันที่จิง

ก้อไม่ได้เปนไรหรอก จิงๆ

ก้อแค่วูบ แวบ

ของอารมณ์นิดนึง ที่อ่อนไหว

ที่บังเอิญบรรยากาศ

ตอนนั้นมันให้อ่ะ

เลยเผลอไปแวบนึง แวบนึงจิงๆ อิอิ

แต่ที่จิงช่วงนี้

ชีวิตมีความสุขดี

ดีมากถึงมากๆๆ เลยล่ะ \(o_o)/

การที่เราได้รู้ว่า

มีใครที่คอยรัก คอยคิดถึง

คอยห่วงใยเอาใจใส่

ด้วยความจิงใจ ด้วยหัวใจ

มันเปนความรู้สึกที่ดี ดีมั๊กมากเลยล่ะ

โดยเฉพาะ

จากคนที่ทำให้เรายิ้มได้

หัวเราะได้

แม้อยู่คนเดว 555

แบบว่า ต๊องไปแล้ว นั่งยิ้ม นั่งหัวเราะคนเดว

ก้อเวลาที่คิดถึง

เรื่องต๊องๆ ของเค้าทีไรมันก้ออดไม่ได้อ่ะ

ทุกทีเลย อิอิ

อ่ะโธ่ มันก้อต้องเปนกานบ้าง

เรื่องแบบนี้จิงมะ

คงมะมีใครกล้าพูดได้เต็มปากหรอก

ว่ามะเคยเปน อิอิ

อืมมมม...

เรามะรุว่าในวันข้างหน้า

จะมีไรเกิดขึ้น

ชีวิตจะเปนอย่างไร

จะสุข ทุกข์

มะรุหรอก แต่วันนี้

มีคนทำให้ชีวิตเรามีความสุข

และเราก้อพอใจ

กะความสุขนี้

ก้อพอแล้วล่ะ ไม่อยากคิดไรมากอีกแล้ว

ก้อปูนนี้แล้ว ขี้เกียจคิดละ

เอาสมองไปคิดเรื่องอื่นดีกว่า

ว่าจะทำไง

ให้วันนี้เรามีความสุข

โดยไม่อยู่บนความทุกข์ของใคร

ไม่ผิดต่อใคร

ถึงวันหน้า

 มันจะเปนไงค่อยว่ากัน

^^

เฮ้อ!! งานเริ่มน้อยลงละ 

มีผู้ช่วยมาช่วยงานได้เยอะเลยแบบไม่ต้องสอนมาก

แบบนี้แหละชอบๆ อิอิ ก้อเลยพอจาหายเหนื่อยไปได้หน่อย

และก้อให้พอดีกะตอนนี้

ย้ายห้องใหม่  ย้ายแมนชั่นใหม่น่านแหละ

มาอยู่แถวสุขุมวิท 42 ใกล้ รพ.กล้วยน้ำไท

พอดีเลย เวลาไม่สบายไปหาหมอก้อเดินไปหน่อยเดวเอง อิอิ

จัดห้องใหม่ด้วยความรวดเร็วห้องกว้างกว่าเดิม

เลยจัดของลงตัวได้ง่าย

อยู่ที่นี่สะดวกดี ใกล้โรงบาล ใกล้ที่เท่ว เดินทางไปทำงาน

ก้อสะดวก รถไฟฟ้าอย่างเดวเลย

เฮ้อพูดถึงเรื่องความรัก ก้ออดไม่ได้ต้องขอทอดถอน

ถอนหายใจหนักๆ ซะหลายๆ ที

เฮ้อๆๆๆๆๆ

ทำไมน๊า เราถึงอาภัพนักไอ้เรื่องรักเนี่ยไม่รุทำไมสิน่า

เราก้อว่าเราสวย น่ารัก อยู่นา อิอิ

ยกหางตัวเองซะกะหน่อย โหะๆๆๆๆ ซะไม่มีเลยเรา

ก้อเหนใครๆ เขาก้อพูดกันงี้อ่ะ

ว่าเราสวย น่ารัก ก้อเลยเออ ออ ห่อหมกไปตามเค้าก้อเท่านั้นเองอ่ะ อิอิ

อย่างที่เราเคยบอกไปแล้วว่า เราเปนคนรักคนยาก

มีแต่คนมารักเราบ้าง ไม่รักบ้าง

โกหกบ้าง กะล่อนบ้าง

จิงใจบ้าง จิงโจ้บ้าง ดีบ้าง เลวบ้าง

แต่เราก้อแปลกอ่ะ คนดีๆ ที่มารักเรา จิงใจกะเรา 

เรากลับไม่รัก ไม่ชอบ 

แต่ไอ้บรรดาคนเลวๆ จิงโจ้ กะล่อน โกหก

เรากลับรัก กลับชอบ

มันน่ามั๊ยเนี่ย หัวใจตัวดี ดันไม่รักดี อย่างนี้ต้องปล่อย

ให้อกหักซะให้เข็ด

แต่จะว่าไป รักทีไรก้ออกหักทุกทีอ่ะ ไม่เคยได้สมใจ

ก้อเลยมานั่งคิดๆ

เรานี่มีคนรักมากมาย แต่กลับไม่มีคนให้เรารักสักคน

แต่พอจะรักใครขึ้นมาสักคน แค่คนเดวอ่ะ

กลับต้องผิดหวัง ต้องเสียใจ ทุกทีเลยอ่ะ มะรุมานเปนไงสิ

ก้อว่าดูดีแล้วน๊า อย่างว่าอ่ะ

คนมานชอบแบบนี้อ่ะ แบบเลวๆ กะล่อนๆ นี่น่ารักจิ๊งงงงงงงง

ได้ใจไปหมด

ถ้างั้นจะไปว่าหรือโทษอะไรได้อ่ะนะ

ต้องโทษเจ้าหัวใจตัวดี ซนนัก ไม่รักดี ปล่อยให้อกหักซะเลย

จะได้เข็ด อิอิ

เอ ว่าแต่มานหักจิงป่าวหว่า ไอ้อกน่านอ่ะ

หรือว่าแค่เสียใจ เสียความรุสึก

เสียใจ...

ทุกคนอ่ะ ต่อให้ไม่รักแต่ถ้าลองได้คบกะใคร

สักระยะนึง แล้ววันนึง

ต้องจากกัน ต้องร้างลา ต้องเลิกกัน

ก้อย่อมต้องเสียใจด้วยกันทุกคนแหละ

เราเองถึงไม่ได้รัก ก้อยังรุสึกเสียใจเลย เสียใจที่ต้องเลิกกัน

ไม่ว่ามานจะด้วยเหตุผลอะไรก้อตาม

แต่เราไม่เคยรุสึกปวดใจ

กับการต้องเลิกกัน

สักครั้ง

น่านแหละที่ทำให้เราเข้าใจว่า

จิงๆ แล้วเราไม่ได้รักคนๆ นั้นเลยไม่รุว่าทำไมเหมือนกาน

แต่กับคนที่เรารัก

หัวใจเราแทบสลาย ปวดใจ แทบตายเลยล่ะ

คนที่เรารักเค้าไม่รักเรา

ถึงรักก้อไม่ได้รักเราคนเดว เจ้าชู้หลายใจ

ถึงเราจะมีคนมารักมาชอบ

มากมาย แต่เราก้อไม่เคยหลายใจแบบรักไปหมด

รักทุกคนเหมือนผู้ชายเจ้าชู้

หลายใจ

เราไม่รุว่าการที่เราไม่รักใครนั้น

มันเปนการทำร้ายเค้าหรือเป่า ก้อเราไม่ได้รักอ่ะ

เราก้อบอกตรงๆ นะ

แต่กะพวกเจ้าชู้หลายใจ กะล่อนที่เราไม่ได้รัก

เราไม่สนใจหรอกว่ามานจะเปนไง

พวกนี้สมควรโดน

แต่เราว่าพวกมานไม่สนใจหรอก เจ๊าๆ เจ๊งๆ กันไป

ก้อแค่นั้น

ต่างคนต่างไม่ได้จิงใจต่อกันก้อไม่มีไรให้ต้องคิดมาก

จิงมะ

ในชีวิตเรารักคนอยู่แค่ 2 คน

ที่ทำให้เราปวดใจ

หัวใจสลาย ปางตาย ร้องไห้ เสียใจ เสียความรุสึก

จนรุซึ้งถึงคำว่าอกหัก

ซึ้งเลยแหละ แล้วเราก้อไม่ได้รักใครจิงๆ อีกเลย

อาจจะคบกันแต่ก้อแค่ลองคบดู

ว่าจะไปกันได้มะ

หรือว่าจะรักเค้าคนนั้นได้ป่าว

บางคนก้อมีนะที่รุสึกถูกชะตาด้วยอย่างมากๆ

แบบว่า นี่แหละ สิ่งที่เราเฝ้ารอ

ที่เราเฝ้าตามหา สิ่งที่ขาดหายไปในชีวิตเรา

คือเปนสิ่งที่เค้าคนนั้นมี

แต่ถ้าคบแล้ว มานไม่ใช่ของๆ เรา เราก้อไม่สนอ่ะ

หาใหม่ได้ ไม่ใช่เค้าคนเดวที่มี

มานก้อเหมือนจิ๊กซอส์อ่ะ เราต้องหาชิ้นส่วน

ที่สามารถต่อติดได้อย่างลงตัว

บางชิ้นก้ออาจดูเหมือนซะจนเราอาจเผลอคิดไปได้ว่า

ใช่ชิ้นส่วนที่หาอยู่

ใช่ชิ้นส่วนที่จะเติมเต็มภาพให้สมบูรณ์

แต่เมื่อเราวางมันลงไปเพื่อต่อภาพ ไม่ว่าจะวางยังไง

เพื่อให้เหนภาพที่อยากเหน

มานก้อไม่สามารถเหนเปนภาพนั้นได้สักที

เสียเวลาแต่ไม่สาย ที่เราจะลองมองหาชิ้นใหม่

ที่อาจวางได้อย่างลงตัว

เราเปนโรคจิตด้วยแหละ ยอมรับตรงๆ

เวลาเราคบใคร ไม่ว่าจะคบเปนแฟนหรือว่าคบกันธรรมดา

ถ้าคนนั้นรุสึกถูกใจ โดนใจ เราจะให้คะแนนไว้เลย

เอาไปเลยเต็มร้อย

จากนั้นเราก้อตัดคะแนนลงเรื่อยๆ ถ้าทำไรให้หักคะแนน

ถ้าทำดีก้อบวกให้ บางคนติดลบเลยอ่ะ

ใครเปนอย่างเราบ้างเนี่ย

ตอนนี้เรากำลัง in love อีกหนมะรุว่าจะช่ายป่าวน๊อ

กำลังดูอยู่ว่าจะเปนไง

จะคบกันได้ป่าว เค้าเปนคนเจ้าชู้ป่าว

เพราะเราน่ะเลิกแล้ว เลิกเจ้าชู้ ถ้าคิดจะคบกะใคร

ก้ออยากคบแบบจิงๆ จังๆ กะเค้าซะที

อยากรัก อยากมีคนที่เรารัก

อีกครั้ง จิงๆ นะ...

 เราได้คุยกะใครบางคน

คนที่เคย

เคยเปนบางคน คนนั้นของเรา

เอ จำกานได้ป่าวน๊า

คนที่ทำให้เราเศร้าไปได้ช่วงนึงน่ะ

คนที่มาซ้ำเติม

เติมเต็มความเศร้าของเรา ให้เต็มพอดี

แบบว่านะ เก็บมะอยู่น่ะ ตอนนั้น

ที่ทำให้เรา

มะอยากทำไร ซึม(กระทือ) เศร้า

จนเพื่อนๆ เปนห่วง

หลังจากที่เราเลิกคบ กะเค้าได้ระยะนึงไม่นาน

เค้าก้อกลับมาขอคุยกะเรา

ทำนองว่าจะกลับมา

ถามว่าเปนไปได้มั๊ยที่เราจะเปนเหมือนเมื่อก่อน

เราก้อถามเค้าว่า

พร้อมแล้วหรอที่จะมีใคร ไหนว่าชินกะการอยู่คนเดว

ไม่พร้อมจะดูแลใครไม่นานเลยนี่

เค้าบอกว่ามันแย่กว่าเดิมที่ต้องอยู่คนเดว โดย ไม่มีใคร

เรารู้จักเค้าเพราะเพื่อนเราที่เรียนโทด้วยกัน

ทำงานกะเค้าน่ะ เพื่อนเราบอกว่าเค้าโสดสนิท

เพราะจีบ ญ ไม่เปน

ไม่เคยคบใครเปนแฟน แต่ดีนะพูดเปน

เพียงแต่ไม่ค่อยกล้าเข้าไปจีบใคร

=ทำแต่งาน=

ตอนที่เค้ากลับมาน่ะ

เราไม่คิดไรแล้วล่ะ เราก้อคุยแบบคนที่รู้จักกัน

เปนเพื่อนกัน

แบบว่า เราเปนคนที่ ถ้าลองตัดใจแล้ว

ตัดขาด

คุยได้ เพราะแค่คุยไม่ได้เจอกัน

วันนึงเค้าบอกเราว่า

เค้าเข้ามาอ่าน blog เรา เค้าถามว่า

เขียนเรื่องของเค้าบ้างมั๊ย

สอนเค้าทำบ้าง

อ่ะนะ โปรแกรมเมอร์ฝีมืออย่างเค้านี่

คงไม่ต้องสอนหรอก

ที่จิงเราไม่เคยเขียนเรื่องของเค้าตรงๆ หรอก

แค่เอ่ยถึงบ้างแบบไม่ตรงนัก

เราใช้คำว่า บางคนของเรา ก้อเลยทำให้อยากเขียน

เรื่องเค้าขึ้นมา

อันที่จิงเราก้อไม่แน่ใจว่าเรากะเค้าคบกัน

หรือว่าแค่คุยกัน

ก้อนะ พ่อคุณเล่นทำแต่งาน

งาน และ งาน

เราก้อเข้าใจอ่ะ พวกโปรแกรมเมอร์

ลองได้ทำงานเปนไม่สนไรแล้ว

เราก้อเปน

ดีนะที่เรียนมา ฟิวด์ เดียวกันเลยเข้าใจ

ธรรมชาติของคนที่ทำงาน

เกี่ยวกะคอมฯ

แถมเขียนโปรแกรมรับงานส่วนตัวอีก

จนวันนึงเราทนไม่ไหวละ

ต้องคุยกาน

ว่าจะทำแต่งานสร้างตัว

หรือว่าจะมีเราไปพร้อมๆ กะงาน

ตอนแรกเค้าก้อยังไม่ยอมตัดสินใจ

ขอเวลายังไม่อยากเลิกกะเรา

แต่

อาทิตย์นึงให้หลัง เค้าก้อบอกเราว่า

เค้าคิดดูแล้ว

เค้าคงไม่พร้อมจะดูแลใครตอนนี้

เค้าอยากมีเวลาให้คนที่เค้ารักมากกว่านี้

ไม่ใช่แค่มาทานข้าว

แล้วกลับบ้านทำงานมานดูเหมือนว่าแค่ขอไปที

เค้าอยากให้พร้อมกว่านี้

โอ๊ย พระเจ้า

เรา

อึ้งไปเลย

แบบว่า เราคาดหวังไว้ว่าเค้าคงจะตัดสินใจ

ที่จะมีเราไปพร้อมกะการทำงาน

ทั้งๆ ที่ตอนแรก

เหมือนเราเปนคนบอกเลิกก่อนด้วยการ

ยื่นคำขาดให้เค้าเลือก

พอเค้าเลือกเรากลับรับไม่ได้อ่ะตอนนั้น

มานแบบว่า

เราไม่เคยถูกใครปฏิเสธมากกว่า

มีแต่คนอยากคบกะเรา

แต่นี่กลับยอมเลิก

กะเราซะงั้น

เหมือนเสียหน้าปนอยู่ในความรู้สึกว่าเสียใจ

เราฟังเพลงอยู่เพลงเดว

ตลอดทั้งอาทิตย์เต็มๆ ไม่สามารถฟังเพลงอื่นได้เลย

ฟังมานเข้าไป ตอกย้ำมานเข้าไป

LIVING THE DREAM

อะไรก้อไม่ทำให้เราเศร้า

เท่ากะการที่เพื่อนเราพูดว่า เค้าคงไม่ได้รักเราจิงหรอก

เพราะถ้าเค้ารักเราเค้าต้องกัว

ที่จะเสียเราไป

แค่นั้นแหละ เรานั่งร้องไห้ตั้งแต่ตีสองยันเช้าเลย

พอดีคืนนั้นไปเท่ว Booze

ตอนกลับเพื่อนไปส่งน่ะก้อคุยกันระหว่างทาง

เล่นเอาเพื่อนเราอึ้งไปเลย

มะพูดไรอีกเลย

นอกจากขับรถอย่างเดวกะฟังเราร้องไห้ไปพูดไป

ว่า ถ้าไม่รักกันน่ะแล้วมาบอกรัก

บอกคิดถึงกันทำไม

พูดทำไม

ไม่รักก้ออย่ามาพูดกันแบบนี้

ถ้ามานไม่จิง

พูดทำไมว่าจิงใจ พูดทำไมว่ามีแต่เรา

สารพัดคำพูดอ่อนหวาน

ที่แท้ก้อแค่คำหวานหู ที่เปนลมพัดผ่านมาแล้วก้อผ่านไป

ที่แท้เราคิดไปเองฝ่ายเดว

ไม่อยากเชื่อว่าเราจะเปนได้แค่เพื่อนกันนับจากนี้

แล้วก่อนหน้านั้นล่ะเราชักไม่แน่ใจว่า

เราเปนแค่เพื่อนกัน

หรือว่าแค่คนรู้จักกัน เราคบกันหรือว่าแค่คุยกัน

แล้วเราก้อพูดซ้ำไปซ้ำมาว่า

ไม่รักกันจิงๆ หรอ

ไม่รักเราจิงๆ หรอ ไม่รักกันเลยหรอ

จนถึงบ้าน

ระหว่างทางเพื่อนเราอีกคนโทรมาได้ยินเสียงเรา

ร้องไห้ ก้อตกใจว่าเปนไร

แต่เราน่ะพูดไรไม่ได้

พูดไม่ออก

นอกจากบอกว่า เด๋วโทรกลับ

แล้วเราก้อลืมว่าเค้ารอโทรศัพท์จากเราอยู่

ตอนนั้น

อยากได้ยินเสียงใครก้อได้

เลยนึกขึ้นได้ว่าเค้ารออยู่ เราเลยโทรไป ก้อจะตี 5 ละ

เชื่อมะ ร้องไห้ได้จนเช้าเลย

เพื่อนคนนี้ก้อนะ

ไม่พูดปลอบเราสักคำ แถมสนับสนุนคำพูด

ของเพื่อนเราที่มาส่งอีกแน่ะ

แต่

เค้าก้อร้องเพลงเล่นกีตาร์ให้เราฟังจนเช้าเลยล่ะ

แล้วเราก้อหลับไปตอนไหนมะรุเหมือนกาน

วันนั้นเรานอนอยู่บนเตียง

ตลอดวัน

แบบว่าไม่อยากทำไร อยากอยู่เฉยๆ

อยากนอนอยู่อย่างนั้น

จนค่ำ เพื่อนเราก้อโทรมาถามว่าเปนไงบ้าง

เงียบไปเลย ก้อนะ

นอนค่ะ นอน ไม่เปนไร อยากนอน

อยากอยู่เฉยๆ

ก้อวันอาทิตย์อ่ะ อยากพักบ้างอ่ะ อยากนอน

เราไม่ก้าวลงจากเตียงเลย

อย่าถามว่า อยู่ได้ไง เพราะอยู่ได้ไงก้อมะรุเหมือนกาน

แบบว่านอนซึมเหมือนหมาป่วย

หมาโดนน้ำร้อนลวก

โดยที่ไม่ร้องไห้อีกเลย สงสัยร้องจนเหนื่อย

มะรุจะร้องไรอีกอ่ะ

คำนี้ต้องยกเครดิตให้น้องนิ่ม ขอยืมคำเด็ด

มาใช้หน่อยมะรุน้องนิ่มเธอคิดได้ไง

เพราะช่วงนั้นเราสองคน

มีอาการเดวกานน่ะ 555 เลยโดน

ซึมเหมือนหมาป่วยโดนน้ำร้อนลวก เออ จิงอ่ะ

เหมือนเลย 555

ปกติเราไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ใครเหน

ไม่ว่าจะเจ็บ หรือเสียใจแค่ไหน

ตอนที่เราเลิกกะ

คนที่เรารัก รักมาก คนนั้นแน่นอนเราเสียใจมากกว่านี้

เรายังไม่ให้เพื่อนเรารู้ว่าเราเปนไง

เวลาอยู่คนเดว เวลาที่ต้องกลับมาบ้าน เวลาคิดถึงเค้า

อ๊ะ นอกเรื่องๆ เด๋วมะจบ

คือเข้าใจมะ มานคล้ายกะว่า เต็มที่แล้ว

อยากระบาย

พอได้ระบายแล้ว เชื่อมะ โห โล่งดีจังเลย

ได้รับรู้ว่า เรามีคนเปนห่วง

รู้สึกดีมากๆ

เราเคยเขียนไว้แล้วในเรื่อง wake up

พอเค้ากลับมา

เราก้อไม่คิดไรแล้วล่ะ ไม่ว่าเค้าจะพูดหวานหูแค่ไหน

มานไม่ได้สะกิดหูหรือใจเราเลย

อืม คือว่า เรากลับมาคบเปนเพื่อนกันได้

แต่กลับมาคบกันเหมือนเดิมไม่ได้

เราเปนคนแบบนี้อ่ะ

สุ เขียนให้แล้วนะ รัน ระหว่างเรา

ไม่ค่อยมีเรื่องเขียนมากนัก ถ้าอยากอ่านคงเปนเรื่อง

ที่สุพูดถึงบ้างในเรื่องเก่าๆ

ที่ตรงสุดคงเป็นเรื่อง ฟังไปบ่นไป น่านแหละ 

ช่วงที่เราคบ หรือ คิดว่า คบกัน

คงเปนเรื่องนี้

ที่สุจะเขียนให้ ซึ่งมีคำตอบที่รันถามสุ

สุตอบให้แล้วนะคะ

พร้อมกับทำตามคำขอที่รันอยากให้สุเขียนเรื่องของรัน

รักษาสุขภาพด้วย นะคะ

ไม่กล้าบอกว่า อย่าทำแต่งาน

เพราะตัวเองก้อทำแต่งาน เรื่องนี้นี่ ห้ามยากนะ จิงมะ

ดูแลตัวเองละกาน บายนะ ^^